23 Październik 2014 23:14
Translator
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Shoutbox
Musisz zalogować się, aby móc dodać wiadomość.

Tunek2511
08.10.2014 21:08
oo dziękuję ! Smile

Pawel84
08.10.2014 11:46
tu masz Smile http://www.sfm-jun
ak.pl/userphotogal
lery.php?album_id=
544

Tunek2511
06.10.2014 20:09
Nie mogę sie odnaleźc dodalam zdjecie i nie wiem gdzie go szukac Sad

bartass
26.09.2014 21:49
Witam, kupię zębatkę łańcuchową najlepiej 20-22 zęby tyko nowa WRO. Jeżeli ma ktoś taką proszę o info na priwa.

9stachu9
21.09.2014 09:39
Dokładnie o to chodziło Smile dzięki

Markus
20.09.2014 20:11
Chyba to ten bedzie: http://www.junak..
..
Jest na stronie forum - menu "Nawigacja" => Linki => Elektryka Junaka lib

9stachu9
20.09.2014 09:08
Wita, Panowie szukam linka do strony poświęconej prądom junaka. była to strona powiązana chyba z https://sites.goog
le.com/site/junaks
erwis . Zawierała opisy prądnicy iskrownika itp.lecz teraz w żaden

stgmax
18.09.2014 08:14
Dzięki koledzy za odpowiedz

Archiwum shoutboksa
Language Switcher
Przetłumacz stronę

Nawigacja
Malowanie szparunkow.




 

Reczne liniowanie czesci karoserii (malowanie szparunkow).

 

Ponizej tlumaczenie zasadniczych fragmentów tekstu z Oldtimer-Praxis 9/2002, opisujacego procedure liniowania, oraz niezbedne narzedzia i farby.

Artykul jest niestety troche "rozdrobniony", ale to juz program strony tak go "przeformatowal", na co ja wplywu nie mam.

Mój tekst przed wstawieniem go byl poprawnie sformatowany. (Markus)

==============================================

Wiernosc linii. (Jest to dwuznaczne, bo zwrot ten moze po niemiecku znaczyc tez zaleznie od kontekstu „Jednosc klasowa“ - okreslenie znane dobrze z czasów PRLu, DDRu i innych "demoludów". Jest to wiec taka gra slów – jeden zwrot, ale 2 znaczenia – M.)

 

n

Wysoka sztuka recznego malowania szparunków – spogladalismy staremu mistrzowi przez ramie.

Bez watpienia jest on przedstawicielem wymierajacej sztuki rzemiesliniczej.

Malarze szparunków sa juz dzisiaj prawie nie do znalezienia.

Odwiedzilismy jednego z niewielu fachowców, spogladalismy mu przy jego pracy przez ramie i stawialismy sobie zasadnicze pytanie:


Czy mozna sie tego w ogóle nauczyc?

 

W miedzyczasie osiagnal on szacowny wiek 82 lat.

To nie mozna juz przeciez pociagnac ani jednej prostej linii, pomysla Panstwo.

 

Tylko tak sie wydaje!

Gdy Josef Köhler ze srodkowofrankonskiego Allensbergu bierze do reki pedzel, nie widac najmniejszego drzenia!

 

Powojenne wiry rzucily go z Sudetów w okolice Norymbergi.

Tam Josef Köhler wykonywal rózne prace, które wprawdzie mialy najczesciej cos wspólnego z farbami, w jego starym zawodzie jednak nie mozna bylo wówczas znalezc zadnego zatrudnienia.

Nic dziwnego, bo któz potrzebowal wtedy wyuczonego malarza mebli?

 

/.../m

Miedzy innymi droga zycia poprowadzila go do /.../ fabryki rowerow, gdzie wraz
z kolega byl on odpowiedzialny za delikatne liniowanie ram, widelcow i
obreczy.
- Rowniez i ja nie robilem tego wczesniej i potrwalo kilka dni, az
pierwsza prosta linia zostala we wlasciwej szerokosci tak pociagnieta,
ze nie musialem potem zaraz scierac farby z ramy - wspomina Köhler
dzisiaj.
Wieczorami cwiczyl on godzinami na starej rurze wodociagowej i uzyskal
w ten sposob stopniowo niezbedna wiedze i prawidlowe wyczucie do
liniowania.

W 1950 Josef Köhler przeszedl do wytworni przywozkow "Steib" /.../.
Po jakims czasie przystosowania sie liniowali on i jego kolega 100-120
przywozkow dziennie, czyli ok. 300 metrow biezacych linii na osobe -
tak wysoka byla wowczas maksymalna produkcja dzienna.
/.../
Wszystkie potrzebne narzedzia pasuja do skrzyneczki po cygarach.
Obok tasm do oklejania (uzywanych tylko w wyjatkowych przypadkach),
linijki i nozyczek sa to oczywiscie pedzle.
Maja one pewien okreslony, bardzo specyficzny ksztalt i sa robione
recznie z wlosia syberyjskiej wiewiórki (dla porównania tu wiewiórka europejska, tzw. pospolita).
Oficjalna nazwa pedzli brzmi "Schwertschlepper" (miecznik) ***.

 

Wedlug naszej informacji wytwarza je jeszcze tylko jedna jedyna fabryka
pedzli - firma Ernst Bock & Sohn, 91572 Bechhofen, Ansbacher Str. 68,
tel. 09822/333  (z zagranicy 0049 lub +49   9822 333).

b















 


Informacja uzupelniajaca z dnia 29.09.2014:

Firma istnieje nadal i ma wlasna strone internetowa.

Strona jest bardzo prosta, ale zawiera niezbedne informacje wstepne.

W razie konkretnego zainteresowania moge pomóc jako tlumacz w nawiazaniu kontaktu i przeprowadzeniu transakcji.

(kontakt:  Markus)

 

Pedzle do liniowania (podstrona "Produkte" => Spezial Künstlerpinsel = specjalne pedzle artystyczne)

Na arkuszsu PDF 2ga pozycja od góry "Aquarell- und Ölmalpinsel" (pedzle do malowania akwarelowego i olejnego) i tam pierwszy od góry pedzel Schwertschlepper = miecznik (to nie marka, tylko nazwa typu pedzla).

 

Opis: miecznik (Schwertschlepper), prawdziwe ekstra dlugie wlosie wiewiórki, krótki trzonek, stary ksztalt, nr. artykulu 7302.

Wielkosc: 2/0 - 0 - 1 - 2  -  cena za sztuke kazdej wielkosci 10 EUR (dnia 29.09.2014)

 

W Polsce pedzle do liniowania / malowania szparunków produkuje wedlug zasad sztuki, czyli z wlosia wiewiórki firma Kozlowski.

Maja troche wiekszy wybór rozmiarów - obok 2/0 - 0 - 1 - 2 jeszcze rozmiary 3 - 4.

Ceny sa porównywalne z tymi firmy Bock, a czesciowo nawet nieco wyzsze.

Jakosc ma jednak swoja cene i nie da sie tego po prostu przeskoczyc.

Swiadczy o tym fakt, ze pedzle firmy Kozlowski sa w miedzyczasie podrabiane, o czym firma informuje na swojej stronie.

 

Pedzle typu "miecznik" (szleper) 3go znanego producenta, amerykanskiej firmy Mack sa jeszcze drozsze,

Ich ceny w Niemczech poruszaja sie wokól 17 - 20 EUR za sztuke.

Koniec uzupelnienia.


Bez tych specjalnych pedzli nie bedzie nic - mowi Josef Köhler i
przygotowuje jeden z nich.
Najpierw trzeba zmiekczyc wlosie przez kilka minut w rozpuszczalniku
uniwersalnym.

Potem mistrz miesza farbe do liniowania.
- Nigdy nie uzywac dwuskladnikowego lakieru samochodowego!
Prawidlowa jest zwykla farba ze sztucznej zywicy, albo akrylowa – do

kupienia w baumarkcie.
Miesza sie ja z odpowiednim rozpuszczalnikiem do wzglednie latwo
plynacej, ale nie za rzadkiej konsystencji.

Ponadto zlote linie maluje on z lakieru bezbarwnego i zlotego proszku.
To blyszczy o wiele lepiej jak zloty lakier metalik.

Köhler: - Wszystko kwestia doswiadczenia! Nie ma na to recepty! Kiedys
ma sie to po prostu w wyczuciu... -

Jako oparcie dla przyniesionego przez nas blotnika (koniecznie
odtluscic!) sluzy maly stolik pokryty plastikowa wykladzina podlogowa.
Nie pozostawia ona zadrapan i pozwala sie latwo wytrzec, jezeli jednak
troche farby kapnie obok malowanej czesci.

Pierwsza linia: profesjonalista trzyma pedzelek luzno miedzy palcem
wskazujacym, a kciukiem.
Srodkowy palec przesuwa on jako prowadzenie wzdluz krawedzi blotnika.
Tak uzyskuje sie rownoleglosc linii.

Rada: jezeli krawedz jest troche zwilzona woda, to palec lepiej sie przesuwa.

v


















My chcemy miec 2 linie - zewnetrzna o szerokosci ok. 6 i wewnetrzna o
szerokosci 3 mm.
Köhler ciagnie pierwsza linie - ma ona szerokosc ok. 4 mm - farba na
pedzelku wystarcza na dlugosc ok. 25 cm.
Drugim, nieco przesunietym pociagnieciem pedzelka uzyskuje on pozadana
szerokosc 6 mm.


W pewnej odleglosci ciagnie Köhler druga, wezsza linie, rowniez o
dlugosci ok. 25 cm.
Trzeba jeszcze zaznaczyc, ze nic tu sie nie mierzy - wszystko jest
oceniane wylacznie wzrokiem!


W nastepnych krokach szersza i wezsza linia zostaja coraz dalejc przedluzone, az w koncu dochodza do konca blotnika.










Aby uzyskac na koncu, jezeli to konieczne, zwezenie i spiczaste
zakonczenie linii, mistrz zmniejsza po prostu nacisk na pedzelek.

Wszystko brzmi bardzo latwo i tak tez wyglada to u Josefa Köhlera.

W takim razie my przeciez chyba tez damy rade?
Aby tu dlugo nie krazyc - nasze proby zakonczyly sie zalosnie juz po
kilku centymetrach.

- Tylko odwagi! To jest rzeczywiscie wylacznie kwestia cwiczenia! -
komentuje Köhler usmiechajac sie.

Naprawde trudno staje sie jednak dopiero wtedy, gdy zewnetrzna krawedz
czesci nie moze posluzyc jako oparcie dla liniujacej dloni.

Nasze blotniki np. posiadaja od ok. polowy wstawione poszerzenia jako
oslona przed pryskajaca woda.
Od tego miejsca trzeba ciagnac linie z wolnej reki.

To samo ma miejsce przy zbiornikach, pokrywach skrzynek narzedziowych i
innych podobnych czesciach - nie zawsze ma sie do dyspozycji krawedz
jako mozliwosc prowadzenia palca.

Przyniesiony zbiornik od NSU-Konsula liniuje mistrz tak samo, wiec

wolna dlonia.
Do tego nalezy rzeczywiscie masa cwiczenia!

Czasami rowniez mistrzowi zdarzy sie mala niedokladnosc.
To zaden problem - szmatka zwilzona w rozpuszczalniku wyciera on
starannie farbe i ciagnie linie od nowa.

Kto chce sam probowac, ten powinien na poczatek zaopatrzyc sie w 1-2
x
pedzelki i miec duzo czasu.
Kiedys w koncu napewno sie uda - dodaje Köhler zainteresowanym odwagi.

/.../
Za jeden blotnik liczy on sobie ok. 13 EUR, zbiornik BMW kosztuje ok.

25 EUR.
Czesci trzeba po uzgodnieniu terminu przyniesc, wzglednie odebrac
osobiscie - wysylaniem paczek 82-letni mistrz nie chce sie juz
obciazac.
Przy jego przystepnych cenach oplaca sie jednak rowniez dalszy dojazd.
Allersberg lezy bezposrednio obok autostrady Norymberga-Monachium.


Adres:
Autolackiererei Köhler (Lakiernia Samochodow Köhler)
Informacji udziela: pan König
Ringstrasse 1
z
90548 Allersberg

Tel. 0049-(0)9176-7601
/.../
==========================================
 

Na koniec wspomne tylko, ze pan Köhler - jezeli jeszcze zyje -
skonczy/-l w tym roku (2010) 90 lat (artykul jest z roku 2002).

Szanse na wykonanie przez niego uslug lakierniczych sa w zwiazku z tym
chyba jednak bardzo niewielkie.
Zainteresowanym pozostaje wiec raczej kierowanie sie rada pana Adama
Slodowego... :-)

*** (przypis – M.)

 

 

Miecznik (Schwertschlepper) - tak nazywa sie (po niemiecku) plaskie, z jednej strony skosne pedzle do liniowania (malowania szparunków - tzw. Pinstriping ).

W polskim nazewnictwie spotkalem sie z nazwa "szleper", przejeta najwidoczniej z j. niemieckiego, choc istnieje dokladne polskie tlumaczenie "miecznik". Tak nazywano kiedys giermka, lub urzednika dworskiego noszacego za rycerzem, ksieciem, czy królem miecz. Miecz mógl byc tez dwureczny, wiec ciezki i nieraz giermek musial go za soba wlec Wink   (das Schwert = miecz, schleppen = wlec cos za soba, czyli "pedzel (zblizony ksztaltem do miecza) wleczony", co oddaje dobrze sposób jego uzywania).

 

Sa wykonane z bardzo dlugiego wlosia i posiadaja krótki trzonek.

Info po niemiecku i zdjecia tu.

Info po polsku znalazlem tu.

 

Jakosc pedzla zalezy od uzytego wlosia i sposobu jego wiazania.

a











Tanie pedzle przycina sie do odpowiedniego ksztaltu.

 

Wlos jest przy cebulce grubszy, a w kierunku swojego konca staje sie coraz cienszy i delikatniejszy.

Przycinajac go niszczy sie ta koncówke – jego najlepsza czesc.

Dobre pedzle wiaze sie odpowiednio, aby uzyskaly zamierzony ksztalt.

W tym celu uzywa sie tylko naturalnych, a nie przycietych koncówek.

Równiez wlosie kóz nadaje sie do wyrobu pedzli wyzszej jakosci.

Jest ono bardzo miekkie i dlugie.

W dobrych pedzlach uzywa sie tylko najwyzszej jakosci, tzn. jego koncówek.

Wlosie wiewiórek jest jednak jeszcze mieksze, jak kóz.

Do wyrobu najlepszych pedzli uzywa sie wlosia syberyjskich i kanadyjskich wiewiórek, przede wszystkim z ich ogonów.

 

 

Tłumaczył Markus.

 


g h j

Komentarze
#1 | Vicia dnia 20.03.2013 19:08
no ja jestem pod wrażeniem...
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

2,955,455 unikalne wizyty

Powered by PHP-Fusion copyright © 2002 - 2014 by Nick Jones.
Released as free software without warranties under GNU Affero GPL v3.